News

Lex in IT

Przedsiębiorczość i kryzys gospodarczy we Francji

Według Agencji dla Przedsiębiorczości[1], od stycznia do września 2011 zarejestrowano we Francji 412 814 nowych firm . Liczba ta jest niższa od odnotowaniej w pierwszych dziewięciu miesiącach 2010 roku (-12,8%). Jednak dynamika powstawania nowych przedsiębiorstw utrzymuje się nadal na wysokim poziomie, równoważnym ze stanem zanotowanym w 2009 roku.

Jak wytłumaczyć tę twórczą siłę w czasach kryzysu gospodarczego w Europie i w okresie gdy Francjia traci swoją notę potrójnego A?
Kulturowo, Francja jest często postrzegana za granicą jako kraj o mało dynamicznej przedsiębiorczości pomimo licznych form pomocy przyznawanej przedsiębiorcom przez państwo i władze lokalne. 

Dowodem na przychylność państwa  jest to, że rząd uruchomił kolejną pulę w wysokości  800 milionów euro na rzecz MŚP i to w okresie ogólnej tendencji restrykcji budżetowych. Wzrost bezrobocia w ostatnich miesiącach może tłumaczyć fakt, że liczna grupa byłych pracowników  decyduje się na tworzenie swoich firm tworząc tym samym własne miejsca pracy. 

Pomimo przytoczonych argumentów, czy tak naprawdę są jakieś racjonalne powody, aby rozpocząć działalność gospodarczą w momencie gdy brak kontroli ryzyka wiążącego się z inwestycją osobistą i finansową w czasach niepewności gospodarczej może wydawać się jeszcze bardziej paraliżujący  i powodujący raczej zahamowania co to tego typu inicjatyw?

Przyjżyjmy się strukturom prawnym najczęściej wybieranym przez przedsiębiorców. 

Podczas gdy rejestracje w formie indiwidualnej działalności gospodarczej spadły o 8%, liczba rejestracji różnych form spółek wzrosła o 2%. Ta stabilizacja wynika z bardzo silnego wzrostu (+ 42%) spółek jednoosobowych (jednosobowych spółek akcyjnych, we Francji oznaczanych skrótem SASU i jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, we Francji EURL). Jednocześnie, liczba małych przedsiębiorców indywidualnych (nazwijmy je umownie „MPI ”), czyli uproszczonch form działalności gospodarczej, reprezentujących 53% powstałych z tym okresie przedsiębiorstw, spadła o 21%.

Wyniki te można częściowo wyjaśniać szerokim  wyborem oraz elastycznością struktur prawnych, które mają do dyspozycji jednostki pragnące podjąć działalność gospodarczą  we Francji gdyż stwierdzamy, że ilość spółkek jednoosobowych wzrosła niemal dwukrotnie od początku kryzysu, podczas gdy grupa MPI gwałtownie zmalała. 

Warto wspomnieć, że działanośc gospodarcza w formie MPI pozwala uniknąć stworzenia spółki (co pociąga oczywiście koszty) a jednocześnie daje częściową możliwość prawnego odizolowania majątku przedsiębiorstwa od majątku osobistego, udogodnień podatkowych (np zwolnienie z VATu) czy uproszonych formalności w zakresie płatności składek URSSAF (francuski odpowiednik ZUS).

Pomimo deklarowanego zaangażowania państwa wydaje się, że przedsiębiorcy zaczynają wątpić w  zalety  „państwowych” systemów wspomagania, które cieszyły się wielkim powodzeniem w roku 2008, tj. po wprowadzeniu ustawy o modernizacji gospodarki (zwana potocznie ustawą LME). Głównym powodem tego sceptyzmu jest to, że nie wpłynęły one w żadnym stopniu na nieprzychylność banków co powoduje ciągły niedobór kredytów dla nowo powstających przedsiębiorstw.

Utworzenie struktury prawnej, nawet jednosobowej, powinno pomóc w przezwyciężeniu tych utrudnienień i wzmocnieniu zaufania partnerów biznesowych. 

Przedsiębiorcy preferują więc strukturę ”spółki”, która licząc w większości przypadków tylko jedynego wspólnika, nie powinna być uważana za spółkę w czysto prawnym znaczeniu tego słowa. Otórz, zgodnie z treścią artykułu 1832 francuskiego kodeksu cywilnego "spółkę tworzą dwie lub więcej osób …. ".

Ci „przedsiębiorcy indywidualni” lub „jedyni wspólnicy” tworzą masę niezdecydowanych, którzy oscyluja pomiędzy wyborem jednej z dwóch form działalności, w zależności od tendencji „na fali”. 

Bardzo istotna jest wnikliwa analiza typu struktury prawnej w zależności od sektora planowanej działalności  zawodowej w celu jak najlepszego dostosowania jej do potrzeb każdego przedsiębiorcy.

Z jednej strony, możliwe jest uniknięcie kosztów powołania i prowadzenia spółki jeśli przewidywane obroty nie przekroczą 81 500 euro w sektorze handlu towarami lub 32 600 euro w sektorze świadczenia usług.

Tymczasem, ograniczanie się do tego jedynego kryterium często okazuje się niewystarczające. Na przykład, ryczałtowe rozliczanie małych przedsiębiorców indywidualnych nie jest korzystne dla firm działających między innymi w sektorach wymagających minimalnych nakładów kosztów.  

Z drugiej strony, w chwili wkroczenia na nowy rynek może być instotne powołanie nowej filii w formie spółki, co z pewnością wiąże się z formalnościami, ale zarazem pozwala w sposób rzeczywisty izolować zainwestowane mienie od pozostałego majątku i ograniczyć odpowiedzialność finansową do wyskości wniesionych wkładów. Stworzenie spółki to także otwarcie na możliwości rozwoju a przede wszystkim  perspektywa szansy pozyskania nowych kapitałów, przyciągnięcia nowych inwestorów, aby ralizować wspólne cele, tworzyć i wymieniać korzyści. 

Liczne strony internetowe (źródła elektroniczne)  przedstawiają w sposób mniej lub bardziej schematyczny możliwe opcje i istniejące regulacje prawne, między innymi : http://www.apce.com/pid1627/comparaison-rapide.html?espace=1&tp=1.

Francuscy prawnicy zapewnią niezdecydowanym precyzyjną poradę prawną pozwalającą im dokonać właściwych wyborów w zależności od sektora działalności gospodarczej i skutecznie wesprzeć we właściwej identyfikacji oraz w odpowiednim zastosowaniu tych regulacji.

Ewa Kaluzinska (e.kaluzinska@thelegalbloginfrance.com )

 


[1] Żródło  : http://www.apce.com/cid123173/creation-entreprises-chiffres-septembre-2011.html

 

Leave a Reply

*